Rentmeester

12 mei 2019

Rentmeester

Wat niet weet, wat niet deert

Een ieder die het nieuws een beetje volgt, kan het niet ontgaan zijn dat er de laatste tijd veel aandacht is voor het klimaat en de achteruitgang van de biodiversiteit. Voordat de VN-commissie IPBES haar verontrustende rapport presenteerde, heb ik daar al een aantal columns aan gewijd. De verwoestende menselijke invloed op onze directe leefomgeving is een onderwerp dat mij niet meer loslaat.

Deze week heb ik wat feitjes over het internetgebruik proberen te achterhalen.

Zo gaat er net zo veel CO2 de lucht als duizend kilometer rijden met een auto wanneer u een jaar lang twintig mailtjes per dag verstuurt. Een uurtje filmpjes kijken op je smartphone (“je second love”, zeg ik tegen mijn lief) is goed voor het energiegebruik van twee koelkasten in een of ander datacentrum ver weg.

Het internet vreet net zo veel energie als de hele luchtvaart bij elkaar. In Europa gebruikt de ict-sector 10% van alle Europese stroom. In Nederland is dat meer dan dat er duurzaam wordt opgewekt.

Nu staat de techniek niet stil en worden er in een rap tempo kleinere processors ontwikkeld die weer meer kunnen met minder energie dan de oudere. De ironie wil echter dat er vervolgens meer van die kleine processors in een apparaat worden gestopt waarmee weer méér mogelijk is. Waren het vroeger tekst en foto’s die bewaard bleven nu zijn het bewegende beelden met hoge resolutie die eeuwig in de cloud blijven zweven. De virtuele wereld biedt grenzeloze mogelijkheden. In de reële wereld zullen alle benodigde kastjes en second-loves van steeds meer en meer stroom moeten worden voorzien. Met een steeds groter beslag op onze (niet-virtuele) leefomgeving. En het cynische van dit alles is dat we allemaal blind mee rennen in deze vernietigende ratrace.

De meeste mensen hebben geen greintje benul van ons opvreetgedrag. Hoeveel vierkante meter Aarde is er nodig om dit te voeden. Hoeveel pachtgrond moet de rentmeester uitgeven voor de ecologische voetafdruk van een email of een half uurtje filmpjes kijken op de second love. We weten het gewoon niet. En ja, wat niet weet…

Ik moet denken aan de poeptest. Een paar jaar geleden kreeg ik een brief in de bus of ik mee wilde doen aan een bevolkingsonderzoek. Darmkanker. Je kan het hebben zonder dat je het weet. Je leeft nietsvermoedend je dagelijkse leventje. Onwetend dat je lijf misschien wel langzaam wordt opgevreten door de kanker. Je poep wordt raar. Klachten in je buik. En al die tijd weet je niet. Maar deert het je wel!

Gelukkig zijn er onderzoeken. Goede raad van dokters. Behandelingen in het ziekenhuis. Want als je weet, kun je ook doen. Dat wil zeggen. Als je bereid bent om te luisteren. Naar de dokters, naar de wetenschappers.

Maar waarom, waarom vraag ik mij af, luisteren we wel naar onze dokter als het om ons lijf gaat en niet naar wetenschappers als het om onze Aarde gaat?

Vorige keer schreef ik over de Gulden Leefregel. Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. De rentmeester roept bij mij eenzelfde associatie op. Bezitten is benutten en in goede staat doorgeven. Bezitten is niet opvreten en vernielen. Laten wij ook bij de kleine dingen in ons dagelijks leven nadenken over de gevolgen daarvan op het groter geheel.

Behoeden en doorgeven. Als een goede Rentmeester.

 

 

Terug naar overzicht